Inzicht in Posterior Vitreous Detachment en Epiretinaal Membraan

Les wordt weer gewoon opgenomen en we gaan verder waar we de vorige keer gebleven waren en dat is bij de PVD. Een

posterior vrious detachment. Oftewel in het Nederlands een leuk galligje woordje achterste glasvocht membraan loslating.

Die ga ik niet nog een keer herhalen. PVD klinkt makkelijker. Oké. stadium 1. En deze stadia moet je kennen.

Stadium nul is eigenlijk dat alles los zit, maar dat je al wel laun ziet. We hebben de vorige keer besproken dat het

glasvocht een cortex heeft, dus een wat stugger laagje. En dat dat vast zit op het ilm en dat dat bij elkaar gebonden

wordt door een soort lijmlaagje en dat er een natuurlijke verwatering is en een krimping van het glasvocht.

Dan weten we ook, dat heb ik de vorige keer laten zien, dat de eerste verwateringen optreedt bij ongeveer

vierjarige leeftijd. Dus we kunnen er simpelweg vanuitgaan dat jullie ook met z'n allen al verwateringen in je

glasvcht hebt. En die verwatering, dat noem je sinen en met een ander woord lacouné dat je gewoon van die

inhammertjes, van die baadjes ziet waar al helder gewoon hyaluronzuur in zit. Lichaamseigen water.

Oké. En dat kun je in stadium 1 kun je dat zien. Er zit hier een pocket. Hier stadium nul met excuses. Stadium 1.

Dan gaat de cortex echt voor het eerst loslaten. En dat betekent dat hij los gaat laten

naast de macula. Deze lijn die je nu ziet is heel typerend voor stadium 1. Dit zie je wanneer we er begonnen wordt

aan de verwatering van glas. En je kunt je voorstellen dat dit heel losjes moet gaan, heel soepeltjes. Maar je kunt je

voorstellen dat als er ooit een keer iets is gebeurd waardoor dat minder soepel gaat omdat er verlittekening is

opgetreden. En daar gaan we straks over in eh in de complicaties van een glasvolmembraanlosing,

zeg ik het toch bijna weer. Ehm maar je moet weten hoe een normale veroudering verloopt. En dit gebeurt al op relatief

jonge in eh leeftijd. Stadium 1. Dan hebben we stadium 2. Dan laat hij nog iets verder los en dan ligt hij alleen

nog maar vast rond de fovia. Dus hier is de grens een beetje rond de macula. Hier alleen nog aan de fovia en weer al los.

Dan hebben we een stadium bij stadium 3 dat het achterste glasvocht helemaal los is van de fovia van de macula, maar nog

wel vastzit vastere verbinding en dat is rond de oogzenuw. En dan heb je stadium 3B waarbij die al voor een deel los is,

maar nog niet helemaal. En in dat stadium kun je al wel mensen verwachten die

wat klachten hebben met een toename van flotus omdat er een deel van de wijzering zoals die heet al los is

gelaten en die gezien wordt. En we weten allemaal als je je eigen blinde vlek op zoekt, dus recht vooruit kijkt, iets

beweegt, dat dat relatief dicht in jouw gezichtsveld zit. Dus als je daar wat voorbij ziet drijven wat relatief vast

ligt op deze plek, dan heb je dat in de gaten, want het geeft een schaduw op je eigen netvlies.

En bij stadium 4 is die dan ook echt helemaal los. Oké.

En dan gewoon even een leuk plaatje. Dit is een foto die ik heb gemaakt. eh een OCT bij met de NIDEC waar we heel mooi

zien hoe ver die los is. En dan mogen jullie zelf even een stadium bij bedenken waarom ik deze eh cliënt

patiënt op de foto had gezet omdat ik bij de fundus wat had gezien en dat hebben we in bij de OCT hebben we dat

zichtbaar weten te maken. Niet dat we daar dan wat mee doen. Prima. Op het moment dat er iets niet goed gaat

met het loslaten van heb krijgen we problemen. En ook die ga je regelmatig tegenkomen in de vorm van een epiretine

membraan oftewel een macula puukker. Gaan we het zo over hebben. Maar eerst even eh het stadium daarvoor wat ook

ernstige gevolgen kan hebben. Dat betekent vitrioma adhesie en tractie. En bij traxie wordt er echt getrokken.

Adhesie wil niks anders zeggen. Het zit nog vast. Dus dit is een normaal stadium dat je

ziet dat hij hier nog vast zit, maar dat de cortex hier al los is gelaten. Ja, het staat gewoon met pijltjes erbij

van oké, hij is losgelaten. Op het moment dat er tractie ontstaat, gaan we meteen even door naar plaatje nummer D.

Daar laat hij niet makkelijk los. Daar zit hij te vast. En dat betekent dat hij de foviale dip

naar boven trekt. Dus de dip verdwijnt. Betekent ook meteen dat als jij hier nog geen OCD van hebt gemaakt, maar wel naar

de fundus aan het kijken bent, normaal gesproken als je over de fovia heen gaat, krijg je een foviale reflex. Zo'n

heel mooi klein lichtpuntje. Dat wordt veroorzaakt door het spiegeleffect omdat een foviale dip is.

Hier is geen foviale dip meer, dus geen foviale reflex. Dit deze vitriomaculaire tractie kun je

mits die mild is zoals dit kun je niet zien met fundus je fundusonderzoek hoe goed je dat ook doet behalve als je let

op de foviale reflex en dat betekent soms ook dat je een brainfreeze moet geven aan de patiënt die al

lichtgevoelig is. Je moet met volle verlichting over de fovia heen, want anders dan zie je de reflex niet. En het

is niet zo dat je kunt noteren een dimme reflex of een heldere reflex. Daar gaat het helemaal niet om. De reflex is er

wel of hij is er niet. Ik zie heel vaak nu ook foviale reflex dim. Denk ja, de als jij je verlichting

terugdraait is die minder goed zichtbaar, maar je moet hem voluit zetten. En dat vindt niet iedere klant

op de stoel even leuk. Jammer dan. Jij moet het kunnen zien. Ik ben heel lief voor patiënten, maar

niet als het ten koste gaat van wat ik moet zien. Dus dan praat ik ze er even doorheen.

Het lampje is heel fel, komt nu dichterbij eroverheen. En daarom heb je routine nodig in fundoscopie, want dan

zie je dit sneller. En als je wat jongere mensen hebt en kinderen, dan moet je helemaal snel zijn.

Oké, goed. Maar het kan nog verder mis. Hier wordt er echt veel harder aangetrokken. Zo erg dat er zelfs kistes

komen in de neurosensorische retina. Dat wordt niet veroorzaakt door dat er vocht binnenpelt of dat er lekkage is van

bloedvaakjes, bloedsoep. Nee, dit is omdat er getrokken wordt trekken de lagen gewoon uit elkaar.

En je zult je verbazen omdat er ik kan niet weglopen en die andere werkt niet. Ik ga even iets aanwijzen, want er is

iets heel moois aan deze foto. Aan foto nummer één. Je ziet dat er aan getrokken wordt. En als je bij deze patiënten de

vises gaat meten, dan kom je best hoog nog uit. Zal me niks verbazen als deze cliënt, patiënt een visus heeft van 08

of 10. Vandaar dat fundoscopie met de foviale reflex zo belangrijk is om dit te doen.

Of je moet standaard bij iedereen een OCT doen, maar dat is niet altijd nodig. Maar

het netvlies verzint oplossingen. Als je goed kijkt hierin zie je hier lijntjes lopen. Hier loopt een lijntje, daar

loopt een lijntje, hier loopt een lijntje en daar. En dat worden neural bridges eh bridges genoemd. neurale

bruggen waardoor de visus gewoon optimaal blijft. Kan best zijn dat ze op de

Amsteler wel wat aangeven, maar dat nou ja, en dan hebben we hier te maken bij F eh en dan sla ik C even bewust over,

sorry. Bij F hebben we te maken is dat er ook nog een echt een laagje ligt en dat is een epiretinaalmembraan die de

boel ook een beetje eh kapot trekt. Daar gaan we het straks nog over hebben. Dus waar zit hij vast?

Op anterior rond de vitriesbasis. Dat is bij de orcerata in de buurt. Daar zit hij het allervast. Daar trekt hij niet

los. En als die daar te hard gaat trekken, dan krijg je een gaatje, een scheurtje of een netvlieslosing.

Dus daar moeten we rekening mee gaan houden. Zeker als het netvlies dunner is en al zwakke plekken heeft. aka hogere

miopen. Belang voor het periferen netvliesonderzoek. Ik weet hoe moeilijk

Bio is, maar hij zit extra vast. De vitriespasis rondom lettersdegeneratie.

Dat ga ik eh in detail behandelen met periferen netvlies. Neem me even aan dat er gewoon lettersdegeneratie zit. Je

hebt twee vormen. Één op de CIA, één op in het perifere netvlies en closed oral base. Dus er zijn de gewoon de rand rond

de disk. Dat is de wijsring die mensen zien als die losgaat. En als je de als je een verse te pakken hebt, ga je de

hele wijziging zien. Na een dag of twee, drie klapt hij in elkaar. Jammer, want het is supergaaf voor het eerst om een

wijser ring te zien. En rond de macula. Met name de Fiola 500 micron en de grens van de Fovia 1500 micron. Oké, dit is

een classificatie van want sinds de OCTes zijn er in één keer nieuwe

classificatiesystemen. Kun je je voorstellen? Want eerst moest het op basis van alleen maar wat zie ik? En dat

betekent foto's zelf kijken. Desnoods met een gonio en je centrale lens gebruiken, want daar kun je prachtig de

macula mee zien. met een beautiful interface waardoor alle onregelmatigheden van de cornia oef

zijn opgelost. Dus je hebt de meest optimale optische beeldkwaliteit als je kijkt door de

centrale lens van je driespiegel. Er zijn mensen die gespecialiseerd zijn bijvoorbeeld in voor de macula die hem

daar ook voor gebruiken naast een 66D enzo. Oké, goed. Maar er is dus op basis van de OCT is er een

nieuwe classificatie gemaakt over de vitrioma problemen, de adhesie, de tractie. Kijk hierna.

Je moet sowieso de stadium van een PVD weten. Deze stadia die zijn hartstikke leuk. Die moet je gewoon eh naast je

neerleggen en weten dat je ze op kunt zoeken. Oké. Nou zou ik ik niet zijn en mijn eigen

database even raadpleen, want dit was een patiënt die wij kregen in de kliniek. En ik moet eerlijk zeggen, toen

we het andere oog zagen, toen schrok de student heel erg van de OCT. En die kon ook niet die had op basis van de visis

niet gerelateerd of niet verwacht dat dit nog mogelijk was. Hij had er helemaal niet aan gedacht. Oké.

Dus een incomplete PVD, abnormaal sterke eh lijmlaag hè van posterior, hy macula. Ehm

er kan van alles gebeuren, maar je wil wel dat dit normaal gaat. Dus als mensen last krijgen ook van dat fotopsie, dus

het gevoel dat er wordt dat er lichtflitjes zijn centraal betekent dat er wordt getrokken. En hier wordt er

getrokken. Oké, deze patiënt kreeg we binnen. Dit was

het rechteroog. Visus 08 hoogmop. En dat kun je ook wel een beetje zien aan de oogzenuw. Eh met name van het plaatje

wat je hier van de SLO ziet. En dit was het linkeroog. Er wordt behoorlijk aangetrokken. Dus je ziet dat er een PVD

gaande is. Dus dat hij hier probeert los te laten. Maar hier en daar zit er iets te veel lijm.

Er is geen andere oorzaak mogelijk. En ook hier waren nog wat neurale bruggen. En je ziet ook dat er wat

floters zitten op dit plaatje. Al die donkere vlekken die je ziet zijn floters. Dus het glasvocht is echt aan

het rommelen. En eh visus hier was nog iets van 04 05 en dat is voor een hoog miop van -8 of

zoiets. -6-7 was dat nog niet eens zo heel gek. Want meen veranderingen gaan we het later nog over hebben. Hoogmeopen

kunnen ook in het netvlies centraal bij de macula veranderingen krijgen. Alright. Deze patiënt hebben we

doorgestuurd naar het UMC en daar kunnen een aantal dingen aan gebeuren. Eh je kunt een injectie

krijgen met olcrilasmine. Daar zijn ze een beetje van terug. Het is een eh het geeft ook wat bijwerkingen

en het werd het werd verkocht als dat vloeibare goud eh omdat het eiwitbindingen eh los maakt. Dus het

weekt hier alle eiwitbindingen tussen. Maar het doet toch ook wel wat met het netvlies. Dus niet ieder ziekenhuis

gebruikt dat. En als je het vindt is het vaak een academisch ziekenhuis, maar je kunt hier ook gewoon het glasvcht weg

laten halen of met een laser proberen hier doorheen te schieten, maar je zit heel dichtbij

de fovia. Oké, dan hebben we niet alleen tractie rond de macula en fovia, dus de de

vitrioma tractie, we hebben ook vitrio ehm papillaire tractie. En dat betekent dat de wijzering niet zo

makkelijk loslaat. Hij zit daar al vastig. En het loslaten gaat bij sommige mensen

heel grappig. Je hebt eh de grootste categorie die binnenkomt die zegt van: "Ik zie sinds twee dagen een

spinnenwepje of vliegjes voorbij drijven en dan ga je kijken. Geen lichtflitsjes gehad of misschien in de donker als je

daar goed naar vraagt van ja af en toe. Maar die flitsjes worden veroorzaakt door tractie vanuit de periferie, niet

vanuit de papel. Daar daar zitten geen fotorceptoren die een lichtflits kunnen laten zien, want

dat zit vast rond de Elsenring, de collageenring, de de steunbuis waar alle zenuwen doorheen gaan. Maar als er

perifer wordt getrokken ga je ook perifer lichtflitsjes zien. En als dat alleen maar in het donker is, dan is dat

oké, ik ga 's avonds naar bed. Het licht is uit, doe de gordijnen dicht en ik zie hier aan de zijkant of daar ergens een

lichtflitsje. Die komen vanuit de periferie. Als mensen die lichtflitsen als er nog

harder wordt getrokken ook in het daglicht zien, dus het gevoel dat ze met een flits op de foto gezet, dan wordt er

heel hard getrokken aan het netvlies. En dan moet je goed gaan kijken of er perifer niks mis is. Ja.

Oké, dus we hebben de categorie die binnenkomt. Ik zie een spinnenweb vliegjes sinds twee dagen. En hij zit

een beetje in de weg, want we weten waar de oogze nu zit. En dan ga je kijken en dan denk je: "Ach

oké, ik zie een wijziging vliegen. Ik zie een grote flotter of een eh plat gedrukte halve schriekkel."

En dan kun je dat uitleggen, maar dan is nog steeds het klasvol niet helemaal rustig. Dus het is altijd verstandig om

iemand die je ziet na een vrij acute PVD om die na 3 tot 6 weken nog een keer terug te laten komen en dan is het

rustig. En het grappige is dat ik zeg altijd drie weken en Sigit zegt zes weken. Dus we zitten nu gewoon voor het

sluiten van het compromis maar erussenin. Aron en ik deden dat altijd na drie weken. En zegt: "Nee, zes weken.

Prima. Tussen de drie en de zes weken mag je ze terugzien. nog een keer rif gaan kijken of er geen gaatjes,

scheurtjes of andere dingen zitten die er niet horen te zitten. Maar dan heb je een categorie die komt binnen zo van ja,

ik zie nu wel in één keer dit, maar gisteren bukte ik voorover en toen was het echt au ik voelde iets lostrekken.

En dan heb je te maken met een categorie waarbij het glasvocht iets te strak nog vastzit. Er zijn er is een categorie

mensen en die is klein, maar die die is er. En ik heb ze in de stoel gehad, dan zou ik het niet vertellen, want dan zeg

ik: "Het is zeldzaam." Die dat voelt, die het voelt lostrekken en dan wordt er hard getrokken. En wat

je dan soms kan zien is niet alleen de wijzering, maar ook dat er iets te hard getrokken is en dat je dus een klein

bloedje ziet omdat er te hard is getrokken. Dat is niet zoals een drance hammergeon

in de neuroretinale rand, maar het zit vaak op de rand. Dus dan zit het hier of daar. Daar. En als je het niet zeker

weet, want ik heb toevallig een mevrouw gehad die had een soort van dr hamage. Alleen die zat op een hele onlogische

plek want het geeft vaak uitval aan hè. Dus een rapido verlies van de zenuwezellaag. En dan

verwacht je hem vaak boven of onder bij glaucom omdat daar de zenuwezellaag het snelste doodgaat.

Maar deze zat nou temporaal. En toen had ik zoiets van dit is raar. Dus ik heb haar na zes weken terug laten komen. Het

was bloedje verdwenen. OCT diskmap was precies hetzelfde. Dus er is geen groot uitval geweest van zenuwezels.

En dan valt het onder de fassal van maneuven. Dat betekent hardhoesten, hard persen, eh vooroverbukken, dat soort

dingen kan. Mensen die aan bloedverders zitten kunnen soms een bloedinkje krijgen op het netvlies, wat dan valt

onder vasva. Maar dat is dezelfde reden waarom ze ook soms een subcintiale bloeiing krijgen en met een rood

doorlopen oog bij jou de winkel in komen. Kijk eens wat ik heb sinds gisteren. Kan dat kwaad? Nee, we kunnen

er ook niks aan doen. Het moet vanzelf wegzakken. Ja, dus weet dat. Maar goed, dit is de de Papillo maculaire attractie

en die kan behoorlijk heftig zijn. Op sommige OCT zit een 3D functie en daarmee kun je dus ook gewoon

echt in 3D laten zien van oké hoe ver wordt dit naar boven getrokken en soms is het handig aan patiënten om dit te

laten zien ter extra verduidelijking. Nou zagen we net al zo'n dikker lijntje en dat noemen we een epiretinaal bij

Braam. Als jullie afwijkingen zien pak de Amstela er even bij hier. Nee, deze lijnen lopen echt recht, maar door de

achtergrond lijkt het alsof ze gekomd lopen. Dus dit zijn afwijkingen op de ambsler. Ik vond hem wel leuk om hem als

optische illusie er tussendoor te stoppen. Zo heb ik al vaker dingen die ik tussen wil door wil doen. Oké. Wat is

een epiretinaal membraan? Daarbij gaat er wat mis. Verlittekening

wordt altijd veroorzaakt op je hele lijf door een diepe snee, een harde stomp, weet ik veel wat er is gebeurd.

Verlittekening komt omdat er een behoorlijk trauma is geweest. En dat is hier precies hetzelfde. Op het

moment dat we de ILM met het lijmlaagje daarboven nog een beetje vastzit aan de

cortex van het glasvocht, dan is dat een hele rustige stabiele toestand. Ja, we hoppen wel eens en het

glasvocht dat beweegt een beetje. Dat kan een beetje dejen, kan wat schokken opvangen. Maar als er een hardere klap

is geweest, dan kan er een dusdanige stoot geven dat er in één keer door het glasvoegt wat in beweging is via de

lijmlaag het ilm een klein beetje beschadigd raak. En dat kan zijn op heel natuurlijke

wijze als het glasvocht krimt en een bloedvaatje loopt altijd een klein hobbeltje en dat hij daar dan net even

een tractiepuntje geeft en dat hij net niet lekker loslaat en dat er een beschadigingetje ontstaat. Het kan ook

zijn, je krijgt een klap met een kastdeurtje. Bungy jumpen werd nog gevraagd, dat weet

ik niet, maar dat heeft wel heel veel andere bijwerkingen. Dus ga alsjeblieft met bunge jumpen.

Naast netvlieslosingen is zijn er meer dingen die ook met je hersenen mis kunnen gaan. Dus dan is een

netvlieslosing nog het minste van je problemen. Maar het kan ook zijn zoals ik, gewoon

achteruit van de trap af zodemeteren en heel hard de grond raken. Ook nog een balk, maar daarna de grond.

Dus ik had aan twee ogen een retinaal membraan. Verl tekening gewoon door de grote klap. Ik ik dit wist al dat het

eraan zat komen vanuit dit. Dus hij is bij mij redelijk los nu. Dus het heeft geen hele grote schade

veroorzaakt. Maar er is dus trauma altijd, want anders ontstaat er geen littekenlaagje.

En als je geluk hebt, dan is dit echt een duidelijke pukker. En heb je hoef je hem niet te zien of tenminste niet te

missen. Maar we hebben de subtiele veranderingen waarbij we dus gaan letten op andere

signalen. En het beste waar ik het mee kan vergelijken, we kennen allemaal een rol

huishoudfolie. Dat doorzichtige speul als een beetje plakt. Leg daarvan een laagje over het

netvlies en je hebt een epiretinaal membraan. Er zijn verschillende namen voor.

Epiretinaal membraan. ERM epi maculair membraan. En mooiste vind ik en die heeft ook een classificatie is de

surface wrinkling maculopathie. En de surface wrinkling zegt eigenlijk al wat er gebeurt met het netvlies.

Het netvlies wordt door de verlittekening een beetje bij elkaar gedrukken. Dus je gaat rimpels zien in

het netvlies. Ja. En die kun je zien. Maar je kunt ook

letten op de bloedvaatjes, want je krijgt dragging van de bloedvaat. Oké. Klachten zijn soms asymptomatisch.

Eerste als ik hoor dat er last heeft van metamorfopsie, dan is het eerste waar ik aan denk niet

maculad deegeneratie, maar een epiretinaal membraan die precies boven de eh boven of bij naast de fovia

zit. Een macula puukker, zoals het in ogenkundig land vaak wordt genoemd, kan

ook wat verder wegzitten. En dan kom je met hoeveel tegen, want dan hebben mensen nergens last van. Hij zit ver

genoeg uit het beeld. En omdat daar je visus een stuk lager is, ga je geen metamorfopsie waarnemen. Oké.

Somsmoleculaire diplopie. En als je een amsler gaat doen, krijg je te maken met micropsie of macropsie, tomvorming of

kussenvorming, waardoor metamorfopsie ook heel lastig is aan te geven. Alleen alles lijkt een beetje bol of hol te

staan, maar dit valt onder het ehm Allain Wonderland syndroom. Maar op dit plaatje zie je duidelijke

verlittekening. Als we daar nou eens even niet op letten en eens even kijken naar de macula,

zie je strepen en vouwen. En je ziet dat bloedvaatjes deze kant op worden getrokken. Hier zie je overal foutjes

lopen. Hier ook. Ja. vouwen.

En daarom vind ik de surface wrinkling maculopathie. Ik weet het, het is een langer woord. Een pukker klinkt veel

korter en makkelijker, maar ik vind de service wrinkling maculopathie het beste aangeven wat deze aandoening is. Oké.

Soms helpt het om ehm als je twijfelt is dit wel of niet een epiretinaal membraan, het komt wat glossy over. Dat

doet dat doet dat huishoudfolie ook. Dat glimt. Het is een extra laagje en soms heel

dun. Maar als jij het gevoel hebt dat jij glimmende delen ziet op het netvlies terwijl het gaat om een wat ouder

persoon, daar hoort het netvlies niet te glimmen. Dat hoort bij jullie te glimmen omdat jullie nog veel kegeltjes, stafjes

hebben, veel zenuwvezellaag. Maar we weten ook naarmate mensen ouder worden raken we wat zenuwvezels kwijt.

Dus dan is die minder glimmend. En als je dan in één keer een stukje ziet van: "Hey, dat glimt. Hm, raar."

Dan moet je achter de oeren gaan krabben. Zie ik niet een epiretinaalmembraan.

Oké. Rechts is hij heel goed te zien. Links minder goed, maar hij zit er wel. Pak rood vrij. Dat is niet alleen handig

voor een neves. Dat is niet alleen handig voor bloedjes en maat'tjes bij diabetische retinopathie. Het is ook

handig om een hele milde vorm stadium 1 van een surface wrinkling maculopathie zichtbaarder te maken.

Oké, waar komt het dan het vaakste voor? Nou, we zien het ongeveer optreden tussen de 45 en 84 jaar. Chinese mensen

die zijn het vaakste de pineut. Ik zal het vriendje van mijn zus daar even op waarschuwen. Oké. Geen idee waarom. Ik

denk dat dat patofysiologie is op de manier waarop het glasport de cortex van het glasvoort gaat loslaten. Eh maar

voor de rest weet je dat als iemand een dreun heeft gehad of koppen tegen elkaar met voetbal dat de kans erin zit dat ze

ooit later een epiretinaal membraan gaan ontwikkelen. Hispanics, whites, blacks. Nou, we staan op nummer drie in de

wachterij. Tenminste ik, laat ik het zo zeggen. Gemiddelde leeftijd 65. En het Ja, ik ben dan iets jonger. Sorry. Dit

zegt niks over mijn leeftijd, hè. En heel heel jong. Ja. Oké, we gaan verder. Ehm mannen

gelijk aan vrouwen. Eindelijk is een keer iets wat eerlijk verdeeld is tussen ons geslachten. Risico, leeftijd PVD wil

je naar kijken. En als er een geschiedenis is van een epiretina membraan, HX staat voor history. Als er

een geschiedenis is van een epiretina membebraan in het ene oog, is de kans heel groot dat het misschien ook in het

andere oog gaat ontwikkelen afhankelijk van ja, ophisch dus zonder aanwijsbare oorzaak

komt het vaakst voor. Dat betekent dat er in het oog iets van minirauma is geweest.

En secundair kan het ook komen door diabetische retinopathie. Een retinale veneocclusie. Dus een venak occlusie.

Gaan we het nog over hebben. Oculaire ontstekingen. Trauma. Nou ja, trauma is dus van buiten of van binnen of een

retin scheur. Oké. Hoe stel je de diagnose? Op basis van a

de anamnese, b je fundusonderzoek en c van extra aanvullend beeldmateriaal. Oké, dus daar kunnen we de OCT ook voor

gebruiken. En de OCT ziet er vaak mooi uit. Ten eerste geeft de maculamap aan dat er hier een verdikking is. Er is een

dikker netvlies dan vergeleken met leeftijdsgenoten. En ik vind dit niet de meest handige om

te gebruiken. Ik vind het meest handige om te zien in welke laag zit de toename van de dikte. En dat betekent ik wil een

dieptelijn. En dan kun je kiezen voor een lijnscan. Je kunt kiezen voor een radiaals en je kunt kiezen voor een

multilijn. Dus vijf lijntjes horizontaal, vijf lijntjes verticaal. En wat je dan ziet is dat

hier een extra laagje ligt. En hier zie je hoogflectief een stukje van het extra laagje. Maar je ziet ook al dat het

laagje los is getrokken en daardoor een beetje zaagtamp uiterlijk geeft. En dat betekent dat

daar wat metamorfopsie nog kan blijven enzovoort. Maar het kan erger. Deze is ook uit de kliniek een

epiretinaal membraan. Nou ja, het ziet eruit als een kunstwerk zou ik zeggen, toch? Het is het is dat je weet dat hij

van dat je hier kunt zien dat hij van de Sofia is gepakt. Maar dat zou je hier niet aan zeggen. Maar wat je wel kunt

zien, daarom is dit leuk aanvullend beeld. Maar alleen dat aanvullend beeld, die OCT zegt niks. Je moet zelf kijken.

En gelukkig maakt OCT dan wel gewoon een SLO plaatje. Dus dat is niet echt een afbeelding, maar wel reflecties. We zien

dat de cortex van het glasvocht helemaal los is. Dat is jammer

omdat soms het handig is dat de cortex nog een beetje vast zit. Want we weten dat het glasvcht in beweging is en we

hopen altijd dat het epiretinaalmembraan dan los wordt getrokken en niet al te veel schade geeft. Want als hij schade

geeft dan ben je echt pineut en heb je gratis maken gat te pakken. Dus er kan heel veel misgaan in alleen gewoon

vitrioretinale stukje kan er heel veel misgaan. Er zijn ook speciale chirurgen voor. De

vitrioretinaal specialist is een oogart die is eh gespecialiseerd. Oké, hier zit een heel dik epiretinaal

membraan met neurale bruggen. En je kunt je voorstellen dat deze persoon A wat fysisdaling heeft en B wat

metamorfopsie. Want de fotorceptoren zijn niet voor niks als een soort spaghettibos die uit

elkaar valt in de foviale dip gerangschikt. Die rangschikking daar is niks meer van

over. En dat betekent dat als het epiretinaalmembraan wordt weg

gepield, heel voorzichtig los wordt getrokken, betekent het ook dat de metamorfopsie

voor een deel herstelt, maar dat het nooit meer teruggaat naar normaal. Als het maar lang genoeg scheef

getrokken is geweest, blijft het scheef. Oké, dus ehm en dat zijn dingen apart. Die

operaties die duren zo lang dat ik echt dacht, ik heb hem ooit een keer gezien dat ik dacht, ik wil dit nooit gaan doen

en als ik nog langer moet blijven staan dan ga ik tegen dan ga ik van mijn gaatje. Dat is gewoon 2 uur lang waarbij

ze heel voorzichtig stukje voor stukje proberen los te pellen. Not my cup of tea. Oké, maar als het

glasvor nog niet helemaal los is of nog steeds in beweging, kan het zijn dat het epiretinaal membraan al voor een deel

wordt losgetrokken. Dat betekent dat je wel wat zaagtandstructuur hieroverhoudt en af en toe nog een restje ziet, maar

dat de foviale dip is weer hersteld of nagenoeg is hersteld en ehm dat je ook het vocht in de neurosensorische retina

kwijtraakt. Oké, mooie plaatjes. Hoog myoop. Heel schuin beeld. Dus dit betekent echt een

hoogmoop van eh als ik het zo even in moet schatten, -8 is -9. Kan er een dioptrie naast zitten? Staat

hierboven trouwens. Kijk eens. -12. Nou, zal ik er toch een diaprietje

naast waarbij we zien dat er een epiretinaal membraan zit en dat hij hier al is losgetrokken. Maar je hoopt dat

hier, je weet niet wat er voor of erachter zit, dat dit nog terug gaat zakken.

Maar je kunt het dus zien aan het laagje op de ILM. Dus weet waar deze zit. ILM, druaten,

OPL, IPL OPL. Ja. Epiretinaal membraan, zenuwezenlaag ILM.

Oké, dit is de classificatie volgens de surface wrinkling, maculopathie, gradatie

eh onderbout. Dat is een nieuwe gradatie van een ERM op basis van het OCT beeld. En kijk hier eens lekker doorheen. En

dat heeft er meer mee te maken van er zit een ERM. Hier is het de ERM dusdanig veel tractie dat de foviale dipp is

verdwenen. Eigenlijk is deze deze gradatie heel logisch. Hier trekt hij hem zelfs niet eens vlak, maar wat naar

boven. En hier is de hele retina een rommeltje. Ik ben begonnen ooit met de OCT om uit

te leggen welke laag waar zit en dat het te maken heeft dat het soms kan veranderen als het beeld een beetje

scheef is. Dat je de OPL bij de ene kant beter ziet omdat het beeld scheef is. Hier en dan loop ik weg van de

microfoon. Ik weet het, dat wordt niet goed opgenomen. Hier kun je nog lagen herkennen.

IPL eh de nee sorry de nucleirenlaag inner en hier de ouder. En die kun je nog

herkennen. Plexformatie zit. Hier is er geen brei meer van te maken wat ooit de plexormen laag was en wat ooit

de nucleaire lagen waren. Dat betekent ook dat er dusdanig veel verstoring is in beeld hoe je ziet. Want fotorceptoren

horen gewoon recht nagenoeg recht te liggen en een beetje naar één kant in de fovia.

Alright. Goed hier staan de specifieke dingen bij. Maar simpel gezegd kan je mij aannemen. Nou kunnen we natuurlijk

met de OCT angio ook een epiretinaal membraan herkennen. En dan gaan we met name letten op de tractie op de

bloedvaatjes. En die ehm is hier in datzelfde artikel bijgevoegd. Ehm neem het voor kennis

aan, maar hier wordt niet dieper op ingegaan omdat dit in de eerste lijn nog te weinig wordt gebruikt hiervoor. Oké.

Nou zie je en dat heb ik de vorige keer ook wel eens gezegd. Je ziet wat bijzondere dingen. Ten eerste als je

kijkt naar de belangrijkste laag, de ellipsoid zone, ga je letten op dat hij heel mooi een

klein beetje ufoign geeft. Als hij teveel ufoin gaat geven en de vallen delen van de ellipse ooit zo'n weg,

zoals bijvoorbeeld bij plaken dan weet je dat je een echt ufoosign hebt gehad. Maar je weet dat een kleine

hobbel bobbel zit in de ellipsoid zone onder de foviale dip. Dat is normaal. Maar als er teveel aan het netvlies

wordt getrokken en het gaat een beetje omhoog, krijgt het netvlies onder de foviale dip krijgt het lastig. Hier heb

je dus echt tractie. De fviale dip is weg. En wat je dan hier ziet is dat er gerommel wordt omdat er wordt getrokken

in deze lagen. En dat noem je het hier is hij onderstke vergroting. Dat noem je het cotton bolijn.

Dus gewoon een wattenbolletje helemaal onderop bij ongeveer bovenop eh het RPE. En als het dan nog harder wordt

getrokken kan het zijn dat ehm de wattebol een beetje uit wordt geplozen van beneden, zodat er wat heldere dingen

overkomen. En soms is die overduidelijk zichtbaar. En dit is al lang bestaand dat er veel te hard wordt getrokken. En

je kunt je voorstellen dat dit qua visuele prognose als het epiretinaalmembraan wordt weggehaald

niet zo heel erg goed is. Want dat moet terugzakken en dit heeft een te lange tijd heeft dit er gezeten. En soms zie

je bij toeval weer herstelwerkzaamheden van het Netflies. Dus we hebben een mooie tubulus. We hebben een een tube

zitten in ons oog. Niet een echte. Dit is gewoon herstel. Oké. Dus dit kom je tegen.

Als het lostrekken van het epiretinaal membraan goed gaat, dan heb je zaagtand, maar dan ben je uit

de gevarenzone, want dan is er verder geen tractie. Dus dan kun je het monitoren.

Als hij echt over de foviale dip heen loopt en hem recht trekt en hij trekt los, hebben we een probleem.

Want hij kan de macula, de fovia die het dunst is, in zijn geheel lostrekken of voor een gedeelte. En hier is dat hij

hem voor een deel heeft losgetrokken. En omdat er een stukje van het netvlies nog steeds daar ligt

en functioneert, dit stukje hier en daar, heb je nog steeds een subnormale visus.

Dat betekent mensen voorheen met 1.2 zitten nu nog op 0.8. Daar kunnen ze prima mee werken. Als de

hele foviale dip is weggetrokken, dan is het een full thickness maculaagat. Dan gaat je visus in één keer

centraal van 1.0 naar 0 pun 0.1. En daar kan wat aan gedaan worden. Aan dit doen ze niks. Dit is een kwestie van

in de gaten houden. En ik weet iets meer over maculaire gaten tussentussen of lamelaire gaten. Dit noem je een

lamelair maculair gat. En ja, die moet je kennen. Oké, goed. Hier hebben we nog meer. En dan kun je

zien dat er twee verschillende soorten lamelaire makaten zijn. Deze loopt onder, dus die is een beetje vissen kom,

dus die loopt hier hol onder. Deze heeft een groter risico om eh groter te worden. En we hebben een hele stabiele.

En deze blijft gewoon zoals die is. N van de 10 keer. Oké, dan hebben we een full take macula

gehad. Dan heb je ook geen foviale dip, geen foviale reflex. Maar dat niet alleen. Je kunt hem zien.

Foviale of de vitriomaculaire tractie bij de fovia kun je niet zien met de volk. Een

lammelermaculair gat kun je ook niet zien. Zie je alleen met de OCT. Maar een voltekenismakelijk gat kun je

zien. Want het is een echt alsof iemand met een perforator

precies ter hoogte van de fovia een gaatje heeft gestanst. Jij ziet hem,

maar de patiënt ziet hem ook. Die komt binnen. En jullie kunnen door middel van de spleetlamp achterhalen of dit gaat om

een full thickness gat en hoe groot die is of dat het eventueel nog zou kunnen gaan om een lamelair maculaagat.

En daarmee ga je je splate, je volle hoogte van de bundel inzetten. En die maak je smal, zodat hij

in de fovia past. En je gaat de patiënt vragen om recht in de streep te kijken.

En dan ga je vragen: "Hoe ziet deze streep eruit?" En dat is de Watske Ellen test. Daar gaan we zo even overheen.

Deze komen echt echt binnenbij. Oké. Soms bestaat een gat al langer en deze niet zozeer. Deze is redelijk

vers. Maar deze doet het al wat langer. En dat kun je zien omdat er een soort fluid kaf

rondomheen zit. Dus een vochtrand. En je ziet allemaal gele deposities. En nee, dat zijn geen druuzen. Oké. Hier ook.

Hier ook. Nou, ziet er prachtig uit, toch? En dit zeker een voltekenismakelijk gat, want

die heeft ook stadia ga je ehm mag je niet missen. En daarom moet je onder hogere vergroting gaan kijken. Oké, de

watch Allen test. Op het moment dat jij hem erin zet in de macula, en ik vind deze foto echt prachtig. Het heeft me

lang geduurd voordat ik deze heb gevonden. Je kunt zelf al zien dat de afbeelding hier anders is dan daar. Hier

sta je scherp, daar niet. Dat betekent er zit een gat. Normaal gesproken zie je dat niet. Lijkt het netvlies allemaal

overal even dik om het zo maar te zeggen. Met een bijna optic section. Je ziet hier nog

een klein beetje van een eh restandje zitten. Dus dan zit een dakje van het gat zweeft hier ergens boven. Maar op

het moment dat jij vraagt of de lijn eh doorloopt of dat hij onderbroken is, dan weet je, ik heb te maken met of geen

macula gat of een lamelair makula gat of een full thickness makula gat. En dan is die echt onderbroken zoals bij het

middelste plaatje hier zichtbaar is. Oké. Roodvrij kun je gebruiken om het even

iets meer contrast te geven. Eh om zeker te weten van waar zit ik nou naar te kijken. Dus vergeet echt roodvrij niet.

Kijk en als het heel makkelijk is en het wordt veroorzaakt door een eh epiretinaal membraan, dan zie je ook de

omgeving zie je meedoen. En dat is bij al deze roodvrij eh foto's is dat eh redelijk duidelijk. En dit is echt

desstreus voor je metamorfopsie en je visus. En heel lastig om dit gewoon goed los te pielen.

Oké, ik ben blij dat ik dat niet hoef te doen. Dan kun je eventueel nog een FAF foto maken. Fundus autofluurescie. En

dan zie je iets raars. Want omdat het netvlies weg is, is het niet donker, want donker is dood. Levend is geeft

licht, ziek geeft nog meer licht, maar hier is het gewoon weg. En dat betekent dat er weinig is om

terugreflectie te geven, maar je gaat er dwars doorheen. Dus op het moment dat je hier dwars doorheen gaat en je maakt een

autofluurescentie is het gewoon een licht gat. Want het licht gaat er gewoon doorheen.

En dan zie je wel hier dat het netvlies ziek is er rondomheen en probeert te herstellen omdat hier meer lipofucine

zichtbaar is. Ik vind het niet echt een indicator. Ik zou zeggen haal de OCT er maar doorheen en doe de Watsk Allen

test. En dan eh heb je denk ik de meeste macula gaten heb je wel eh heb je wel in de gaten. Oké,

de FAF met verlittekening. Nou, dit is gewoon blokkade van beeld, want hier zit gewoon een dik

verlittekend stukje. En ehm ja, dit lijkt een beetje op eh op bepaalde makeleggenaties, maar dan bij jongere

mensen bij best. Oké. En we zien heel mooi een roos patroontje.

Dit zie je ook bij Kistu het Maakluidem trouwens dat je denkt van hey er lijken wel bloemblaadjes in te zitten. Dus soms

heb je nog wel kunstwerk. Oké wat we hier zien is een mak gat met ultrawide imaging eka de optoos. En wat

we zien is dat hier een halve wijziging zit. Deze was zo en is doorgeklapt door de

zwaartracht naar beneden. Dus we hebben hier een hele mooie bijsengalf. En dat is die PVD is niet helemaal goed

gegaan met ehm ook het loslaten van het eh van het netvlies of tenminste het loslaten van de cortex. Dus daar is

vitriomaculaire attractie geweest en patsboem, hij heeft een stukje fovia meegenomen.

Hier kun je wat aan doen. Eh mensen worden doorgestuurd. Als het nog niet te oud is, worden mensen

doorgestuurd naar het glasvcht eruit gehaald. En er wordt een gasbel in geplaatst. En die gasbel

die gaat door omdat die lichter is hè. De heliumballonnen gaan naar boven en we willen dat er druk komt op het netvlies

op de plek van de macula. Dat werkt niet als je rechtop blijft staan, want dan gaat de luchtbel gaat

bovenin zitten en dan zie je onderin die luchtbel zitten. Dus dat werkt niet. Dus je moet in de treurpitie gaan zitten. En

dat betekent zo. Ja, dan gaat het recht omhoog en dat moet je een aantal keer een aantal uur

per dag doen. Ik weet dat het protocol is aangepast eh en dat het eerste echt gewoon een paar dagen was dat je zo moet

blijven zitten en ook zo slapen, wat ik me niet kan voorstellen en ook niet wil gaan uitproberen.

Ehm dus ehm maar dat dat schijnt na een paar uur per dag te zijn teruggebracht, maar daar weet ik het fijne niet van

gelukkig maar. Oké. Ehm een risicofactor voor het ontstaan van een eh macula gat is een dunnere fovia in zijn geheel. En

je komt er wel achter ook straks in de praktijk dat er mensen zijn met een hele normale dikke een normale dikte van het

volledige netvlies. Dus de neuros enensoris retina tot en met het RPE. En sommige mensen hebben gewoon een

dunnere. En dat kan zijn dat je miopen bent, maar het kan ook gewoon zijn dat het gewoon in de hele gene boom zit. En

dat je hele familie wat dunnere hoornvlies heeft. Wil niet zeggen dat er iets mis is, maar kan gewoon voorkomen.

Oké, stadia van de macula gat de later aan jullie zelf. Wat zie je met de spleetlamp biom eh microscopie?

De interpretatie die daarvan is en hoe de nieuwe eh classificatie een beetje is aangepast onder leiding van de komst van

de OCT. Ja, dus kijk daar rustig naar zo van oké, hoe ziet het eruit? Plaatjes zeggen

soms meer. En dat betekent dit is puur op basis van de vitriomaculaire tractie en adhesie hoe dit kan gebeuren. Niet

vergeten dat een ERM het ook altijd heeft die heeft recht om dat te doen. Zeker als die over de VOVIA heen loopt.

En dat kan ook zomaar gebeuren. Maar vitrio, maculaire attractie, adhesie is meer waarschijnlijk. En dan hebben we

alle stadia's, inclusief het lamilair macula gehad, tot en met full thickness in de breedte. En dan zie je dat er die

fluid kaf waar ik het net over had, die kun je herkennen. Want je ziet hier zie je overal kist in zitten. En dat lijkt

een fluid kof, maar hij komt omhoog. Maar daarom lijken de foto's rond het maken gat een fluid kaf te hebben. Dus

dat je ziet dat er een randje omheen loopt. dat het net lijkt alsof dat wat omhoog komt. Nou, dat klopt.

Oké. Stadium 1 tot met ehm waar ik eigenlijk naartoe wilde was oh

ja, oké. Een foto vanuit de kliniek, vanuit het centrum. En deze was gewoon heel erg mooi omdat je hier ziet dat het

dakje wat hier hoort te zitten daar zit. En je kunt je voorstellen dat dat niet terugkomt met een beetje druk. Maar wat

er wel gebeurt op het moment dat hier druk op wordt gezet gaan de Netflies eindes integreren met elkaar. Verwij

verdwijnen deze kistes en gaat het weer aanliggen. Maar de visus wordt nooit zo goed als

dat hij was geweest. de de je hoopt op een redelijk herstel, maar wat mate van metamorfopsie kan

voorkomen omdat dit gewoon eventjes een andere plek heeft gehad hè, want het ligt nu naar boven in plaats van dat het

naar beneden ligt. En je hoopt in ieder geval een paar regels visus verbetering te hebben. Doe je niks, dan gaat je

visus van 0.01 van 01 naar 0.01 en misschien 160e 1300. En 1300 is handzwaaien op 1m.

Dus eh sommige mensen kiezen er bewust voor dat ze er niks aan willen laten doen. Ehm sommige mensen die komen

gewoon veel te laat dat er niks meer aan te doen is. Omdat we nog steeds een generatie hebben van oudere mensen die

denken van ach, het gaat wel over. En zo ben ik er heel veel tegengekomen. Oké, goed. Nou zie je hier ook al dat er op

de OCT een iets ligt, iets extra's ligt. En dat is een soort van calciumachtig

materiaal. En daarom lijken het druen, maar het zitten het zit op het RPE. Dus het mogen geen druen worden genoemd. En

hier heb je zelfs gewoon een beetje koraalgroei zeg maar even vrij geïnterpreteerd op het RPE liggen. En

die kun je zien. Alright, we gaan over naar eh ik dacht een leuk

plaatje van de BIO. Als je Bio een beetje wil oefenen en je wil jezelf op de foto zetten, dan kun je

twee dingen doen. Als je toch een grote pupil hebt, kun je via de spiegels die we hebben in de praktijklokale kun je

20D gebruiken en je directe oogspiegel om ehm een beeld te krijgen in je eigen van je eigen fundus. Dat kun je via de

spiegel doen. Je kunt het ook doen met de eh BIO, maar dat is lastiger eh omdat je dan dat ding ervoor hebt zitten. Maar

er zijn trucjes waarbij je een foto kunt maken van je met je mobiel van je eigen Netflix via de spiegel. Is best leuk om

te proberen. Oké, we gaan kijken naar alle afwijkingen aan de bloedvaten. CRVO en BRVO. Dit komt dit ga je zo vaak

zien. En met name de BRVO die staat voor branch retinal veenoclusion. En een CRVO is van de centrale retinale

arterie. Dus dan heb je het hele oog vol bloed zitten. En daar moet je mee uitkijken, want de oorzaak is anders en

ook ehm het beeld is soms wat anders en de onderliggende oorzaak moet echt worden aangepakt. Bij een

venentakconclusie is er een takedrukt. Ehm en daarmee kun je de oorzaak ook achterhalen. En soms wil je er wat aan

doen en soms wil je het zo laten. Ehm maar dan is het wel heel zaak dat mensen teruggaan naar de huisarts voor een APK.

Dit ziet er echt uit. Dat wordt ook zo beschreven in de literatuur. Één grote bloedfontein

die neer is gedaald in het netvlies. Alright. Centrale retinale veenenocclusie is veel

de occlusies van de ven zijn veel meer voorkomend dan een occlusie van de arterie.

Clinisch beeld. Tortubo's bloedvaten. Cottonbool spots. De zwelling van de macula. Ja. Ehm de er is zoveel bloed

gelekt dat dat door de zwaartkracht vanzelf ergens in de fovia terecht komt. We weten in welke laag het zit en dat

zakt gewoon naar beneden. Dus dan gaat de visus ook naar beneden. Terwijl mensen met een vele takken occlusie, dus

een tak nog niet eens komen bij jou met verminderde gezichtsscherpte. Maar wel omdat ze iets in het beeld

hebben zitten. Oké. Vusis kan behoorlijk verschillen.

Belangrijkste om te onderscheiden en dat is niet aan ons, maar wel aan de oogarts. En wij vinden het leuk als

jullie daar wel over nadenken, is omdat er een CRVO, dus gewoon hier gaat iets klem

en dat dan wordt de druk wordt opgebouwd in de venen en dan is het en je wil weten wat een wat voor type

het is. Is het een ischemische dus zuurstof tekort of een nonischemische CVO? Je kan je voorstellen ischemisch

zuurstocht te kort is wel een probleem en vaak ook een wat ernstigere prognose. Oké.

Ehm 81% van de mensen die je zult zien. Dus de

grootste kant is dat je een niet ischemische CRVO voorbij ziet komen. Maar deze is wel heel erg belangrijk om

goed in de gaten te houden. En ik denk dat negen van de 10 mensen met deze aandoening standaard als het net

vervlies weer rustig is eh antichef krijgt. Want de roep voor zuurstof en voeding is in het netvlies zo groot dat

de kans op neovascularisatie bijzonder groot is. En dat gebeurt in een bepaalde termijn. Op het moment dat het is

gebeurd, dan staat het voor 3 maanden, oftewel 100 dagen, dat het netvlies nodig heeft om

neovascularisatie te kunnen ontwikkelen. Dus die in die 3e maanden en zeker na 3e maanden moet je heel goed gaan

controleren of 100 dagen wat je aan wil nemen. Oké, CRVO, we gaan zo even pauze houden. Ehm

risicofactoren leeftijd, hoge bloeddruk en hoge bloeddruk, want eh de les van Nellen gaan jullie nog krijgen over de

hypertensieve retinopathie. Hoge bloeddruk is ook belangrijk voor een BRVO, dus de takocclusie, maar dat

is een ander mechanisme. Dus daar ga ik het zo nog even over hebben. Hoogolesterol diabetes,

anticonceptiepil. Dames, weten jullie zeker dat je hem wil blijven slikken als je hem slikt? Hoge oogdruk en roken. Elk

onderzoek die je kunt doen staat hier. En ja, dat was een foto van zelf. De nonischemische is een mildere vorm. Hij

houdt een redelijk goede visus. Eh weinig retinale bloedingen en weinig cottonwolpots. Op het moment dat jij de

klassieke bloedfontein ziet met veel cottonbospots, kan het zijn dat het gaat

om de ischemische vorm. En ja, nou goed, je gaat ze allebei sowieso doorsturen. Oké, goed. En wat je kunt doen bij deze

extra onderzoek als je hem in de praktijk ziet. Pupilreacties alstublieft. Pupilreacties.

Oké, waar komt dit nou vandaan? En dan moeten we even terug naar de anatomie.

Want we weten nog van glaucoom dat we een laminacriribosa hadden. En daar zaten twee gaatjes in. En daar lopen. De

centrale retinale arterie komt daar naar binnen en de centrale retinale ven naar buiten. Maar

ze lopen langs elkaar, maar ze delen ook een isolatielaagje, een extra steunlaagje.

En dan kan het zijn dat als er iets verandert en het bloedstroomt niet helemaal door,

dat je bloedklontering krijgt. En sommige factoren zullen dat verergeren, sommige zullen dat. Maar het

is een veneuze trombose. Ja, soms komt het voor dat er wat vaatveranderingen zijn door bijvoorbeeld

te hoog cholesterol of door al te lang een te hoge bloeddruk is dat je ziet dat er veranderingen zijn in de arterie, in

de centrale retinale arterie. En als die vaatwand dikker en stugger wordt of dikker nog niet zozeer maar stugger kan

het zijn dat hij net een iets andere hoek gaat maken en bij daarbij de ven omdat ze hetzelfde zakje delen gewoon

kapot drukt. En het belangrijk is bij deze om te voorkomen dat het in het andere oog ook

gebeurt is dat je de onderliggende oorzaak gaat opsporen. Dat betekent een vasculaire workshop.

Oké, goed. Ehm ik zal heel even kijken dat we nog twee drie dia's doen en dan gaan we even 10

minuutjes pauze pakken. Oké. Wat er gebeurt na verloop van tijd, wat er kan gebeuren na verloop van tijd. Niet

alleen dat er dat er niet Ja, soms ontstaat er neovascularisatie, maar hoeft niet. Maar soms omdat je weet dat

de plek waar het is gebeurd is in de oogzenuw, gewoon in de lamina daar. bij dat bij die twee gaatjes eh is dat er

extra vaten worden gevormd. En dat is supergaaf om deze te zien. En dat noem je collateralen. En dat betekent dat er

een nieuwe weg wordt gevonden van een stukje van een arterie naar een stukje van een andere. En deze lekken nog niet

eens zo heel erg. Dit is geen neovascularisatie. We hebben het daar met de diabeten over gehad hè, dat we de

irma's zagen. Dus dat er extra verbindingen gemaakt worden tussen eh bloedvaten binnen de maculaire bogen. Of

dat dan tussen een arterie en een ven is. Dus de intraretinale abnormaliten. En hier zien we de vorming van

collateralen. En het is supergaaf. Ik ben ik heb ze een paar keer tegen ik ben ze een paar

keer tegengekomen terwijl een CFVO nog niet eens het meest voorkomend is. BVO veel meer. Maar het is gaaf om te zien.

Je hoeft er niks aan te doen. Ga ervan genieten. Oké. Als het goed is zijn ze al.

Het is wel zo dat als er neovascularisatie ontstaat aan het netvlies en dat niet op tijd wordt

behandeld. En ik denk dat die kans tegenwoordig heel klein is omdat dit door wordt gestuurd naar de oogarts en

de oogarts vanuit voorzorg al anjief gaat aanraden. Ehm maar stel het gebeurt dan gaat het

doorgroeien naar het naar het periferen netvlies onder de iris langs en bij de iris rough komt het kiekboer naar boven

en groeit over de iris heen naar de kamerhoek waardoor je eh neovasculair glauw komen krijgt. Wat bijzonder

pijnlijk is en ik al eerder heb uitgelegd. Ja, de prognose van een ischemische, dus de meest kwadelijke

vorm is behoorlijk slecht. Waar is mijn lampje? Daar. Mensen die komen daar niet goed uit. Als

je dit aan 2 jaar in twee ogen gebeurt, dan ben je echt een sjaak en dan krijg je een witte stok met rode strepen. Ja.

Ehm de prognos voor een nonischemische COV zijn veel beter. Eh 10% lost op zonder complicaties. En dan vraag je je

ook af van wil je dan per se antiature inspuiten wat ook complicaties heeft. Maar dat is een morele vraag. 50% die

heeft 0.1 of slechter en 33 daarvan gaat ook naar het ischemische type. En dat is een heel ander verloop dan eh de BRVO ve

de takocclusie. Dus ehm soms kom je in de praktijk wel eens dit soort dingen tegen waarbij het

en deze persoon was nog niet zo oud. Het rechter oog niks aan de hand en je ziet dat hier het probleem ligt. Relatief

weinig bloedingen, relatief weinig kottendpot. Dus ik neem aan, maar dat is een

aanname, dat dit een niet ischemische CRVO is en dat de prognose relatief goed is. Oké, we gaan eerst even pauze

houden. 10 minuutjes.